Hæhæ...ég er að skirfa í wordskjali núna en strax og ég kemst á
netið mun ég setja þetta á netið en þangað til þá held ég bara
áfram að skrifa í word
Úff hvað helgin er búin að vera brjáluð,
það bara gerðist allt þessa helgi.
Föstudagur; Náði í pabba á flugvöllin í Rvk. Og fór að finna
jakka á hann sem ég fann loks...í dressmann
(þorrablótahúmor), keyptum utanliggjandi harðadisk (160GB) og
stútfylltum hann af myndum og tónlist
Gúggú kom í heimsókn og það
var talað langt fram eftir
Laugardagur; Stefndi að pakka en gerði allt annað, þar á meðal
fór að selja miða á þorrablótið og þegar ég komst loks heim (kl.6)
þá kom ekkert annað til greina en að fara að pakka og undirbúa sig
fyrir þorrablótið. Ákvað að þetta væri tilvalið tækifæri að nota
stúdentsdressið og fyrir algjöru kraftaverki tókst mér að halda því
hreinu. Ég sver það, það var algjört kraftaverk, ég meina, okkur
Carmen tókst í tvígang að missi gaffal fullan af rauðkáli niður og
í bæði skiptin lenti það á pilsinu mínu
Blótið tókst bara vel
og við skemmtum okkur konunglega þess á milli sem Sveinn Óskar
sussaði á fýrana. Blótið leið og ballið byrjaði og þá komu Anna
Guðrún, Ásrún, Dagný, Gunni, Kristrún og Rúnar og kvöddu mig:´(
ekki gaman að kveðja vini sína og enn erfiðara að kveðja
æskuvinina. Dagný gaf mér snilldar kveðjugjöf sem ég tók með mér út
enda er það skilda að eiga “sjúkrakassa” með “fyrsta hjálp” (í
saumaskap), geisladisk (sem b.t.w. ég er að hlusta á núna) og svo
Íslenska fánan í fullri stærð. Carmen gaf mér líka kveðjugjöf frá
sér og Önnu, Dianu, Nathalia, Anke, Anetto og Jenny sem samanstóð
af rosa fallegum bréfum frá hverri og einni geiskadiski með heilum
helling af myndu og svo passamyndin okkar Carmenar. Vóó, hvað það
kom mér á óvart að fá þessar gjafir. Eftir að hafa komist í gengum
kveldið án þess að fara að hágráta og skemmt mér í góðum vinahóp,
var stundin komin að leggja af stað út á flugvöll...
Sunnudagur; Mættum snemma á flugvöllinn og pabbi lét mig lofa
sér að ég myndi ekki sofna fyrr en ég væri sest í sætið mitt í
flugvélinni, og þótt undarlegt sé, þá tókst mér að gera það. Hafið
meira að segja 3 sæti undir mig á leiðinni út þannig að ég
steinsvaf alla leiðina þangað til að vélinn lenti. Skrapp í
heimsókn til Sæunni og þar fór hún að segja mér hvernig næstu
mánuðir yrðu fyrir mig þar á meðal sagði hún að ég ætti eftir að
sakna vinanna og fjöldskylduna og ætti eftir að hugsa rosa oft
þegar ég væri ein “hvað eru vinir mínir að gera nú af sér” og “ég
vildi óska mér að ég væri með þeim” og margt margt meira. Ekki
beinlínis það sem mig langar að heyra. Undir kveldið tók ég lestina
til Västerå og nú sit ég í herberginu “mínu” og er nú þegar búin að
hitta einn af “bekkjabræðrum” mínum sem heitir Dxxx og váá, talandi
um ókurteisi, ég var að tala við konuna sem náði í okkur á
brautarstöðina og spurja hana að ýmsu þá kom hann æðandi og greip
fram fyrir (ekki einu sinni heldur 3var!!!) og í þokkabót spurði
hann að öllu á sænsku þannig að ég þurftir að spurja sömu
spurningar, en bara á ensku!!!!
Manudagur; Skoli klukkan 8.30 tar sem folktaladi bara saensku!!!
Ekkert nema leidinlegt og bara strakar!!! Fengum 2 kassa af bokum
og voru strippud til ad mata skyrtu!! Ekkert nema
skemmtiheiti...eda tannig
vildi ad eg hefdi meiri tima en verd ad
fara nuna....sakna ykkur alveg rosalega
:´(
laet heyra i mer vid taekifaeri
P.s. TAKK aedislega allir sem maettu a blotid, rosa god
tilfinnig ad vita ad mar er ekki "bara null" luvju
mutch
Ferdalingurinn